Doe het niet zelf: Een verslag over creatieve ontmoetingen

Het is te kort dag om me nog in te schrijven (ik hoorde pas op de 22e van de bijeenkomst op de 23e) en ik kan helaas niet tot en met de borrel blijven. Wel jammer, want voor mij is dit altijd de beste gelegenheid om contact te leggen. Op verzoek van Tjarda de Haan van CCAA zal ik een korte impressie schrijven van de uren dat ik wel aanwezig ben.

Het begint met visitekaartjes
Omdat ik zoals wel vaker geen visitekaartjes bij me heb, ben ik blij als ik op het Centraal Station van Amsterdam de automaat vindt die visitekaartjes print. Geldig excuus hiervoor is mijn recente verhuizing, als je 1 april 2008 tenminste nog recent kunt noemen. En hoewel mijn website nog geen content bevat, vermeld ik ‘m toch maar: een goede stok achter de deur om de website af te maken. Voor drie euro spuugt het apparaat dertig acceptabele kaartjes uit, die mijn aanwezigheid die middag een wat professionelere uitstraling zullen gaan geven.

Prangende problemen
Eenmaal in Hilversum aangekomen, hoor ik nog net hoe Marlies Steenstraten de gemeente Hilversum uitlegt waarom de stad dit initiatief steunt: er is hier ook ruimte voor kleine creatieve bedrijven, niet alleen voor grote tv-giganten. Na een korte introductie van Roger Reuver leggen Marcel van der Drift en Arnoud van den Heuvel uit hoe het DHNZ-matchmaking systeem werkt. Door elkaar te helpen prangende problemen op te lossen als: heb ik een kapper nodig? Hoe laat is het? Je veter is los! En hoe gaan we om met de recessie, vliegen de groene stickertjes over en weer tot de heren groen om hun neus zien. Een groen stickertje, begrijp ik, staat voor een opgelost probleem en dient op de profielenmuur geplakt te worden als je van een probleem bent afgeholpen. Ik wacht nog even op de rode stickertjes voor onoplosbare noodsituaties, maar die worden blijkbaar niet verwacht.

Koppelsessie
Met een bemoedigend: ‘wees niet verlegen en spreek elkaar aan!’ besluiten ze hun uitleg en meteen drommen de aanwezigen samen voor de genoemde muur. Het heeft iets van een koppelsessie, maar verloopt wel veel soepeler: binnen tien minuten heeft iedere aanwezige een (gespreks)partner gevonden. Als er een beetje ruimte voor de wand is ontstaan, maak ik een kleine inventaris op. Iedereen die zich heeft ingeschreven staat met foto (de meesten althans), de aard van zijn vraag en de aard van wat hij of zij zelf te bieden heeft, op het bord geprikt. Onderaan elk profiel hangen kleine strookjes met bedrijfs- en adresgegevens, die je net als in de supermarkt kunt afscheuren. Een enkeling heeft al geen strookje meer over, terwijl anderen juist ongeschonden aan de wand blijven hangen.

Diverse vragen
De vragen zijn heel divers. De een wil kennis vergaren over stoffen gemaakt van brandnetel; een ander zoekt een ontwerp voor een nieuw logo; weer een ander heeft financieel advies nodig en, jawel, er is ook iemand die om een nieuw visitekaartje vraagt. Ik voel mijn verse dertig kaartjes in mijn zak branden en vraag me af of ik ze wel aan iemand zal durven geven.

Feedback
Onder het aanbod zitten zaken waarvan ik niet eens wist dat mensen ze nodig konden hebben: iemand wil al paraglidend opnames maken van bedrijfspanden of een project, wat veel goedkoper blijkt te zijn dan een opname met een helikopter. Een ander beantwoordt vragen over Second Life en tenslotte biedt iemand audio-logo’s aan. Wat me opvalt, is dat veel vraag en aanbod neerkomt op het verkrijgen van feedback: mensen bieden hun vakkennis aan en vragen hoe ze die in kunnen zetten, hun doelgroep kunnen verbreden. Aan de afgescheurde strookjes te zien, zijn vooral de websitebouwers populair.
Rombout Verschoor heeft in een hoekje een professionele studio neergezet, waarop mensen de kans krijgen een korte presentatie van zichzelf te maken om op YouTube te zetten of in de portfolio van CCAA te plaatsen. Een bewegend visitekaartje, dus.

Partnerruil
Na een half uur zijn de eerste twee groene stickertjes op de wand verschenen en zie ik mensen van partner wisselen. Het is natuurlijk niet gezegd dat degene die jouw probleem oplost, ook degene is die van jouw aanbod gebruik kan of wil maken.
Als ik Arnoud van den Heuvel aanklamp, trapt deze onbedoeld op mijn ziel door op te merken dat je elkaar veel beter leert kennen door te praten en samen te werken op een dag als deze, niet door het uitwisselen van visitekaartjes. Ik haast mij naar de workshop van Lies Holtrop voor een korte ontstress-sessie en kalmeer wat door stevig via de buik adem te halen.

Drie groene stickers
Als ik weer voor de wand sta, hangen er drie groene stickers. Er klinkt hier niet op gezette tijden een bel waarna je, als bij het speed-daten, een nieuwe partner moet opzoeken. De ontmoetingen zijn dus niet aan vaste tijden verbonden. Zo is grafisch ontwerper Margreet van de Burgt druk bezig met het logo voor een juridisch adviesbureau, iets wat je niet in een half uurtje op het scherm tovert. Zelf zou ze graag boekcovers ontwerpen en iets te weten komen over de juridische bescherming van haar ontwerpen. Gerard Kroon, die een bedrijf heeft dat grafische begeleiding biedt bij productieprocessen, plakt tevreden een groene sticker op: hij zat met een vraag over online boekhouden en is adequaat geholpen.

Onbaatzuchtige sfeer
Thijs van der Hoorn is student aan de Hoge School voor de Kunsten in Utrecht en studeert af met zijn onderneming Lost in Creativitiy, die creatieven ondersteuning wil bieden bij het ‘verder uitrollen van hun ontwerp’. Zelf heeft hij hulp gevraagd en gevonden voor een nieuw logo en hij denkt anderen te kunnen helpen met marketing tips. Hij is niet de enige die hier vooral komt om te geven, er heerst bepaald een onbaatzuchtige sfeer tijdens deze bijeenkomst.

Uit de brand
Luuc Jonker van Luudiek.nl organiseert evenementen en congressen. Ook hij is enthousiast, want het lukte hem niet om op zijn website een nieuwe klant aan zijn portfolio toe te voegen. Een kenner van het Joomla cms heeft hem snel uit de brand geholpen. Wat Jonker CCAA aanraadt is om wat breder te werven voor de volgende DHNZ-middag: ‘Er lopen nu wel heel veel webdesigners en tekstschrijvers rond. Het zou nog interessanter zijn als het wat gevarieerder was.’

Zes stickers om 15:30 uur
Ik kijk om me heen en zie een overweldigende hoeveelheid Macbooks en Mac Pro’s opengeklapt staan, wat doet vermoeden dat er inderdaad heel veel grafische ontwerpers zijn. Als ik anderhalf uur later weer naar het station terugloop, hangen er zes stickers aan de wand...

Lees verder

• Doe-het-niet-zelf; netwerken door te werken (nieuwsbericht)
• Reacties Doe-het-niet-zelvers
• Bekijk de foto's